Μεγάλωσα με τα παραμύθια του Όσκαρ Ουάιλντ, με το απόλυτο του Έρωτα ,με τη θυσία της Αγάπης, με τη δύναμη της συγχώρεσης. Ονειρεύτηκα και έζησα με το πάθος της ψυχής κι όχι του σώματος .
Τώρα , στον απολογισμό, είδα πόση μοναξιά κουβαλάει μια τέτοια ζωή...
΄Ελα, λοιπόν να πάμε μια βόλτα...Μου χρωστάς τη θυσία του αηδονιού,τα δάκρυα του ευτυχισμένου πρίγκηπα,ένα πάθος ψυχής για το τέλος..


